روزی روزگاری

نفرین من کم کم داره دامنتو میگیره و زندگیتو به آتیش میکشه...

میخندم به خودم که چه ساده بودم...

از دست کسانی که ارزش یه پوست موزی هم نیستن و نبودن از دست کسایی که خیلی دیر فهمیدم چه قیافه ای پشت ابر دارن...

تا هست چرخ روزگار می چرخه منم نشستم به تماشا...

کارا و بلاهایی که توی این ۴ سال و نیمی به سرم آوردین داره به سرتون میاد...

هر شب با خدای خودم درد و دل میکنم و چند قطره اشک به خاطر خودم پاکی خودم میریزم.

آه میکشم و میگم خدایا گرفتار کن اون کسیو که خودت دیدی با من چه کرد.